شگفت آور این که جامعه شناس غربی LOIS BECK معتقد است بر اساس نگاه قشری غرب، حجاب، در طول چند قرن نمادی برای ستم به زن عرب و مسلمان بوده است و جایگاه فرودستی را برای زن در جامعه فراهم کرده است.

جامعه شناس دیگر از جهان غرب به نام NIKI KEDDIE معتقد است علّت شگفت زدگی این است که منطقه در نیمۀ نخست سدۀ پیش، شاهد پیدایش جنبشی فعال در مسایل زنان بود، با این حال حجاب به جامعه عرب بازگشت. در دوران مذکور بی حجابی نمادی از تصمیم زن برای رهایی از زنجیر و اسارت بود. KEDDIE می افزاید این جنبش موفق شد قوانین خانواده و احوال شخصیه را در منطقه به تصویب برساند.

این پرسش ها و سوالهای دیگر باعث شده جامعه شناسان غربی این پدیده را با مدرنیسم به مفهوم غربی و سکولار آن مرتبط کرده، این پرسش را مطرح کنند: آیا این پدیده به معنای عکس العملی در مقابل مدرنیسم است؟ آنها در این تحلیل به مسایلی استناد می کنند که با چنین پدیده ای بی ارتباط است و با نگاهی قشری و ظاهرگرا، مدرنیسم را بی حجابی، استفاده از پوششهای جدید، اختلاط آزاد میان دو جنس مخالف و ارتباط عاشقانه دختر و پسر معرفی می کنند!

جامعه شناس انگلیسی، «جودی مابرو» نگاه غرب به پدیدۀ حجاب را در قالب خوانشی نسبتاً واقع گرا در کتاب خود تلخیص نموده است. این کتاب «ذهنیّت جهانگردان غرب از زنان خاورمیانه» نام دارد.

مابرو می گوید: «زنان مسلمان در روزنامه های غربی، موضوع گفتگوهای داغ هستند به ویژه وقتی که تعدادی از دختران جوان فرانسه و انگلستان حق خویش را در استفاده از حجاب در مدارس، مطالبه کردند. مناقشۀ طولانی فرانسه دربارۀ حجاب، و اتفاق مشابه در انگلستان، در حقیقت بازتاب نگاه کهن غرب نسبت به حجاب بود. غربیان اعتقاد دارند تنها علّت مظلومیّت زنان مسلمان، دین آنان است!!»

مابرو اضافه می کند: تا وقتی اروپا معتقد باشد زنان مسلمان از ستمی که به آنان روا می شود رنج می برند و زنان غیر مسلمان این رنج را در زندگی ندارند، سفرنامه ها، ادبیات و چهره ای که هنر غربی در طی سالها ترسیم نموده، همین گونه خواهد بود. به همین دلیل، در این مساله شک ندارند و ظلم به زن را قطعی می دانند. همگان می توانند تجلی این مساله را در دو مساله حجاب و حریم نگاه داشتن میان زن و مرد ببینند. این دو پدیده همچنان عکس العمل های قوی را تا امروز مانند دوران گذشته بر می انگیزد.

مابرو معتقد است: غرب به هر پارچه ای که سر زن را بپوشاند، حجاب می گوید. ممکن است این تعبیر به بیراهه و تعمیم های نادرست و مغالطه کشیده شود، به همین دلیل هم به شکل سریع مجموعه تفکراتی نادرست از اسلام و زنان مسلمان در سطح جامعه مطرح گردیده است.

مابرو در این باره مثال هایی مطرح می کند، از جمله تحقیقی که، روزنامه نگار نشریۀ «گاردین» دربارۀ دو دانش آموز با حجاب در منطقۀ «التر بخشام» انجام داده است. او از پدر این دو دانش آموز درخواست کرده بود  با او مصاحبه کند، چون اعتقاد داشت اسلام دینی مردسالار است و زنان مسلمان موجوداتی منفی هستند که هیچ اراده و توانی از خود ندارند!!

یکی از دو دختر جوان گفته بود که پدرش فرصت ندارد و پیشنهاد داده بود مصاحبه را از خود او تهیه کند. روزنامه نگار می گوید: به همین دلیل، فاطمه، 40 دقیقۀ کامل برای تهیۀ مصاحبه با من همکاری کرد. با این که تنها 15 سال از عمر او نمی گذشت ولی شیوایی سخن و اطمینان به نفس فاطمه، اگر در شخصی با چندبرابر عمر او وجود داشت بسیار قابل توجه می بود. او خانمی بود که خود و اعتقاد خود را خوب می شناخت(روزنامه گاردیان 19ژانویه 1990 )

مابرو مثال دیگری می زند: در ماه می 1980 برنامه ای تلویزیونی دربارۀ افغانستان پخش شد. در این برنامه مردی با چند دختر جوان افغانی در دانشگاه کابل مصاحبه کرده بود. شهری که با جنگ ویران شده بود. وقتی دختران جوان اشتیاق فراوان خود به صلح را بیان کردند و اعلام کردند حاضرند برای تحقق صلح سازش را بپذیرند، مصاحبه کنندۀ انگستانی شگفت زده شد. او قبل از انجام مصاحبه مطمئن بود مسایل زنان برای دخترانی که در دوران حاکمیت کمونیسم رشد کرده اند، بسیار مهمتر از صلح خواهد بود. وقتی از آنان پرسید: «شما واقعاً آمادگی پوشیدن حجاب را دارید؟» همگی پاسخ دادند: « اگر حجاب باعث ایجاد صلح در کشور شود، آماده با حجاب بودن هستیم.»

نظر ها

افزودن جدید

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	اعلام نکردناعلام کردن
عنوان:
	کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."